วิเคราะห์คุณค่าและข้อคิด
เพิ่มรายละเอียดตามส่วน “การวิเคราะห์คุณค่า” ในไฟล์ต้นฉบับ โดยเชื่อมบทประพันธ์กับลักษณะวรรณศิลป์และความเชื่อ
เสาวรจนี
ใช้ในบทชมความงามของธรรมชาติและหมู่ปลา ทำให้ฉากท้องทะเลงดงามและมีชีวิต ไม่ได้มีแต่ความน่ากลัวของการไล่ล่า

นารีปราโมทย์
ปรากฏในบทโอ้โลมหรือปลอบประโลม เช่น ตอนพระอภัยมณีพูดกับนางผีเสื้อสมุทรให้ตัดความอาลัย กลับถ้ำ ทำบุญรักษาธรรม และหวังว่าจะได้พบกันในภพหน้า

พิโรธวาทัง
ปรากฏในบทโกรธ ตัดพ้อ และต่อว่า โดยเฉพาะตอนนางผีเสื้อสมุทรต่อว่าพระโยคีด้วยความหึงหวงและโกรธที่ถูกขัดขวาง

สัลลาปังคพิสัย
ปรากฏในบทโศกเศร้าคร่ำครวญ เช่น เมื่อนางผีเสื้อสมุทรกลับถึงถ้ำแล้วไม่พบพระอภัยมณีกับสินสมุทร จึงตกใจและเศร้าอย่างรุนแรง

สติปัญญาเหนือกำลัง
พระอภัยมณีรู้ว่าตนไม่สามารถสู้กับนางผีเสื้อสมุทรด้วยกำลัง จึงอาศัยข้อมูลจากเงือกและใช้แผนการอย่างรอบคอบ
ความรักที่ต้องไม่กลายเป็นการยึดครอง
นางผีเสื้อสมุทรรักพระอภัยมณีและสินสมุทร แต่การบังคับให้อยู่กับตนและการไล่ตามด้วยความโกรธ ทำให้ความรักกลายเป็นความทุกข์ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น
ความกตัญญูของสินสมุทร
แม้สินสมุทรเลือกหนีไปกับพ่อ แต่เมื่อเผชิญหน้าแม่ที่เกาะ เขายังร้องไห้ สงสาร และยืนยันว่าไม่ได้ลืมพระคุณของแม่ สะท้อนความรู้สึกของลูกที่รักทั้งสองฝ่าย
ความเสียสละและการช่วยเหลือ
ครอบครัวเงือกเสี่ยงชีวิตช่วยผู้ที่กำลังเดือดร้อน โดยพ่อแม่เงือกต้องเสียชีวิตระหว่างการหลอกนางผีเสื้อสมุทรให้หลงทาง
การให้อภัยและการตัดความอาฆาต
พระโยคีเตือนนางผีเสื้อสมุทรให้ตัดบ่วงห่วงใย ไม่คิดปองร้ายลูกผัว และยอมรับว่าเคราะห์กรรมทำให้ต้องพลัดพราก
ความร่วมมือทำให้พ้นวิกฤต
การรอดของพระอภัยมณีไม่ได้เกิดจากคนใดคนหนึ่ง แต่เกิดจากความสามารถของสินสมุทร ข้อมูลและแรงของเงือก ไหวพริบของพระอภัยมณี และอาคมของพระโยคี